وقتی که در دنـیا سـتم مرسوم باشد            وقتی عدالت گنگ و نا مفهـوم باشد

وقتی ظهور از چشم‌ مردم دور مانده            وقتی نـفـس آلـوده و‌ مـسـمـوم باشد

وقتی کسی چشم انتظاری را بلد نیست            وقتی بشر از عاشـقی محـروم باشد

حق می‌دهم در خانۀ تاریخ، یک زن            آوازه‌اش پـنـهـان و نـامـعـلـوم باشد

حق می‌دهم چونانکه زهرا بود مظلوم            مـیـراث‌دار فـاطـمه، مـظـلـوم باشد

اما خدا می‌خواست از میراث مریم            نـام زنی در دفـتـرش مـرقـوم باشد

اما خدا می‌خواست از زن‌های تاریخ            با نام نرجس، دفـترش مخـتوم باشد

زهرا عروسش را خودش بر می‌گزیند            حـتی اگـر شـه‌زاده‌ای از روم باشد

باید به چـشم حـضـرت زهـرا بیاید            در خانـۀ حـیدر چنین‌ مرسـوم باشد

تأثیر یُذهب، عنکمُ الرجس است و قطعاً            نرجس زنی پاکیزه و معصوم باشد

اوصاف او را در کُتب کمتر نوشتند            تـاریخ بـایـد تا ابـد مـحـکـوم بـاشـد

فرزند او؛ موعود؛ پنهان مانده، باید            او نیز چون فرزند خود مکتوم باشد

فرزند او یک روز می‌آید سرانجام            روی لـبـش آن‌روز یا قـیـّـوم بـاشـد

آن‌روز، آری دوسـتـانش شادمـانـند            آن‌روز، آری دشمنـش مغموم باشد